![](https://www.nedeljnik.rs/wp-content/uploads/2024/08/profimedia-0897178569-552x309.jpg)
Poslednje bombe na teritoriju SRJ pale su 10. juna 1999. godine, oko 13 časova i 30 minuta, na teritoriju sela Kololeč, u opštini Kosovska Kamenica, dok je na kasarnu u Uroševcu poslednji projektil pao je u 19:35.
Danas se navršava 25 godina od prekida NATO bombradovanja SR Jugoslavije. Prekidu bombardovanja prethodilo je donošenje Rezolucije 1244 Saveta bezbednosti UN.
Posle 78 dana bombardovanja, delegacije NATO-a i Savezne Republike Jugoslavije potpisale Vojno-tehnički sporazum u makedonskom gradu Kumanovu, koji je odobrene ustog dana u Briselu.
Sporazum je predviđao principe po kojima će se Vojska Jugoslavije (VJ) i snage MUP-a Srbije povući sa Kosova, a snage NATO-a ući na tu teritoriju.
Savet je od komandanta NATO snaga za Evropu Veslija Klarka zatražio da „verifikuje početak povlačenja jugoslovenskih snaga sa Kosmeta“, što je ubrzo i učinjeno, a zatim je u Savetu bezbednosti UN doneta Rezolucija 1244, piše RTS.
On June 9, 1999, the Federal Republic of Yugoslavia and NATO signed a peace treaty, ending the Kosovo War. This agreement led to the withdrawal of Yugoslav forces from Kosovo and established a NATO-led peacekeeping presence in the region. pic.twitter.com/Agm6VVzN1V
— Alex’s Daily History (@alex451g) June 10, 2024
Nakon uspešne diplomatske misije došlo je do prekida vazdušnih intervencija. Tadašnji predsednik SRJ Slobodan Milošević prihvatio je plan za razmeštanje jugoslovenskih trupa na Kosocu, koji je potom prihvaćen i u Skupštini Srbije.
U ime NATO-a, sporazum je potpisao general Majkl Džekson, dok su delegaciju SRJ činili policijski general Obrad Stevanović, general VJ Svetozar Marjanović, predstavnici Ministarstva inostranih poslova.
Prvi pripadnici NATO snaga ušli su na teritoriju pokrajine 12. juna 1999. godine.
Iz sastava mirovnih snaga UN prvi je stigao ruski konvoj na teritoriju Kosova i Metohije, zatim su ušli britanski vojnici, francuska vojna vozila i oko 800 nemačkih vojnika.
NATO napadi na SRJ počeli su 24. marta 1999. godine oko 20 sati na osnovu naređenja tadašnjeg generalnog sekretara NATO-a Havijera Solane.
Do napada je došlo posle niza neuspešnih pregovora o rešavanju krize na Kosovu i Metohiji, održanih u Rambujeu i Parizu, februara i marta 1999. godine.
Tokom 78 dana bombardovanja gađane su brojne fabrike, putevi i pruge, mostovi i druga infrastruktura, energetska postrojenja. Vlada tadašnje Savezne Republike Jugoslavije izračunala je materijalnu štetu od 100 milijardi američkih dolara. Prema podacima srpskih medija, u bombardovanju je uništeno i oštećeno 25 hiljada stambenih objekata, onesposobljeno 470 kilometara puteva i 595 kilometara pruga. Oštećeno je 14 aerodroma, 19 bolnica, 20 domova zdravlja, 18 dečjih vrtića, 69 škola, 176 spomenika kulture i 44 mosta, dok je 38 razoreno.
U napadima koji su trajali 11 nedelja poginulo je između 1.200 i 2.500 ljudi.